Er is Hulp
De waarheid en liefde van God toegepast op alle terreinen van het leven
Volg ons op Instagram

Laatste nieuws

Elke dag denk ik er nog aan.

Elke dag denk ik er nog aan.

25-11-2017

Opgedane ervaringen uit het verleden...hebben gevolgen voor de toekomst.

Ik ben getrouwd. En geloof me, ik ben heel gelukkig met dit huwelijk. Eigenlijk kun je wel zeggen dat het niet beter kan. Ik heb niks te klagen. Dat God mijn leven zo heeft geleid, en mij zoveel goedheid heeft geschonken, daar loopt mijn hart van over, zo dankbaar ben ik daarvoor.

Maar toch is er iedere dag een strijd in mijn hoofd gaande. Een strijd die misschien heel veel mensen wel kennen. Een strijd van beelden en gedachtes die mij herinneren aan een lange tijd terug.
Ik denk dat er geen dag voorbij gaat dat ik daar niet aan denk. Dat er geen enkele dag is dat die beelden in mijn hoofd er niet zijn, of de woorden die er gezegd zijn. Soms geeft het mij wel eens kracht om verder te gaan, maar vaker nog, ben ik ook intens verdrietig dat het zo heeft moeten gaan. Dat ik die keuze heb gemaakt dat het zo heeft gelopen. Een stapeltje kleding dat ik strijk, een stukje speelgoed dat ik opruim, of juist zo’n intiem moment met mijn geliefde, doen mij denken aan die tijd.

Ik kies hier niet voor, en probeer soms de gedachte juist weg te stoppen. Soms lukt dat, maar soms blijf ik eraan denken. Vaak ben ik verdrietig omdat ik weet dat het niet goed was wat er gebeurd is. God heeft juist zoveel in Zijn Woord gezegd, waar wij van kunnen leren, en hoe wij moeten leven. Waarom luisterde ik daar dan niet naar?
Ieder moment dat ik denk aan wat er gebeurde, voel ik schaamte en pijn. Juist omdat ik zo van mijn man hou, en ik hem niet kwijt zou willen. Dat zou niet moeten, maar dat gebeurd toch. Ik weet dat ik hem nu nog steeds pijn doe, maar ik kan het niet meer terug draaien. Ik hoop wel eens op een moment dat al deze gedachtes en de pijn die er door komt, allemaal weg vallen. Maar hoewel de belevingen minder intens in mijn gedachten terug komen, blijft de pijn die er om is, wel. En misschien wordt die ook nog wel erger, omdat ik steeds meer van mijn man ga houden.

De pijn die ik voel, en het verdriet dat ervan over is gebleven, die gun ik niemand. Ik zou willen dat ieder getrouwd stel zou kunnen leven zonder steeds terug te denken aan die momenten.
Daarom vertel ik wat mij is overkomen.

Toen ik een tiener was, en vol overgave bezig was met mijn opleiding, werd ik verliefd op een jongen. En hoe verliefder ik werd, hoe spannender het werd. We gingen afspreken, en zeiden dat we van elkaar hielden. Een tijdje later ging er een knop om. En hoewel ik wist dat dit niet goed was, gebeurde het toch.
Ik heb altijd gezegd dat als ik een relatie zou krijgen, ik nooit vóór het huwelijk met hem het bed zou willen delen. Ik zou het niet willen. Dat heb ik altijd gezegd. En hoe ik ook, gek genoeg van andere meiden hoorde wat zij allemaal deden met hun vriendjes, ik zou het niet willen. Totdat ik zelf een relatie kreeg en ondervond wat het is om ‘nee’ te zeggen. Om eigenlijk de keuze niet te hebben. De jongen waar ik een relatie mee had, was het niet eens met mijn standpunt. En hoewel hij altijd zei van wel, werd er geen gehoor aan gegeven. En ik heb mij altijd voorgenomen om sterk in mijn schoenen te staan, maar ben er toch in gefaald. Hoe naïef het ook was, ik dacht dat ik dat wel aankon.
Maar lieve meiden of jongens, maak nu niet dezelfde fout. Want ik heb wel mijn ‘nee’ gegeven. En in de minuten voordat wij met elkaar het bed deelden, heb ik zelfs drie keer moeten zeggen dat ik niet verder wilde gaan. Maar na iedere keer de vraag of hij toch een stapje verder mocht gaan, liet ik het tegen mijn zin in, toch toe.

Ik heb nu ook tranen in mijn ogen, omdat ik weet dat dit niet had moeten gebeuren. En ik walg ervan, want het was niet goed. Ik krijg zelfs een rilling over mijn rug.
Lieve meiden en ook jongens, wat zou ik het jullie gunnen om niet verder te gaan dan goed is. Maak afspraken met elkaar als je een relatie hebt. En laat elkaar niet gaan. Neem het initiatief om ‘nee’ te zeggen, en zorg dat je elkaars zwakke punten deelt, zodat je elkaar kan stoppen voordat het te laat is.

Want ook ik dacht dat deze relatie stand zou houden. Ik dacht dat het wel goed zou zitten, hoewel mijn geweten wel beter wist. Maar hoe verraderlijk is de liefde. Het is niet voor niets dat ze zeggen dat liefde blind maakt. Ook ik was blind. Ik zag niet in dat deze relatie niet lang kon duren. En vooral zag ik ook niet in, wat dit met je kan doen. En wat voor een gevolgen dit zou hebben, voor de rest van mijn leven. Want die paar minuten, die paar intieme minuten, kunnen jouw liefdesleven voor altijd veranderen.

terug naar het overzicht
Heeft u het al gelezen? In de @telegraaf @gertjansegers ’Hulp tienermoeders gaat levens redden’ https://t.co/xmgM3HVJJQ   4 dagen geleden op Twitter

Blijf op de hoogte!