Er is Hulp
De waarheid en liefde van God toegepast op alle terreinen van het leven
Volg ons op Instagram

173 vrouwen over hun abortus - Wat vertellen de abortuservaringen?

07-02-2020

Het is duidelijk dat de meeste vrouwen niet makkelijk praten over een abortus die ze hebben ondergaan. Je zou kunnen zeggen dat er een soort taboe op het onderwerp “abortus” ligt. Toch kwamen de afgelopen jaren steeds meer ervaringsverhalen naar buiten van vrouwen die een abortus hebben gehad.

Het Fiom is een campagne gestart: ‘1 op de 5 vrouwen raakt onbedoeld zwanger’, met als doel het gesprek aan te gaan met vrouwen die een abortus hebben ondergaan en zo het taboe te doorbreken. Daarvoor roept Fiom vrouwen op om hun verhaal te delen. Fiom ontving in 2017 een subsidie van de overheid van bijna drie miljoen euro voor onder andere het houden van keuzehulpgesprekken en de organisatie wordt breed gedragen onder de Tweede Kamerfacties van GroenLinks, PvdA, VVD en D66.

Sinds 2013 kunnen vrouwen op de site van Fiom eerlijk vertellen over hun abortus. In totaal staan er 173 verhalen op de website van Fiom. Deze verhalen vormen een schat aan informatie over bijvoorbeeld hoe de vrouwen tot een abortus besloten, of ze tevreden zijn over hun toenmalige keuze of dat ze juist spijt hebben. Ook komt naar voren welke invloed de abortus heeft gehad op de relatie met hun partner en of de abortus gevolgen heeft voor hun leven na de abortus? Een analyse van deze verhalen biedt een basis voor de komende evaluatie Wet Afbreking Zwangerschap. We mogen er immers van uit gaan dat een breed gedragen organisatie als Fiom betrouwbare, niet gekleurde verhalen plaatst op haar website.

De afgelopen periode hebben we alle 173 verhalen gelezen. Deze waren vaak zo heftig dat het niet mogelijk was om na het ene verhaal, direct met een ander verhaal door te gaan. De rode draad door de verhalen heen is het worstelen met de vraag: “wel of geen abortus”. Een abortus is geen eenvoudige keuze die zomaar gemaakt wordt. Dit proef je door alle verhalen heen. Een ander punt dat met regelmaat (26 x) terugkomt is dat vrouwen ondanks het trouw slikken van de pil toch zwanger waren geraakt.

Citaat*:
‘Maar ik dacht ‘nee ik kan niet zwanger zijn, niet van hem en ook niet van mijn ex, want ik slik de pil’.’

De vraag die naar aanleiding hiervan gesteld kan worden is: Zou de roep om anticonceptie gratis beschikbaar te stellen wel het beoogde effect hebben?

Uit de verhalen van 2013 t/m 2019 blijkt dat twee derde van de vrouwen spijt heeft van haar abortus. Niet bij alle verhalen is te herleiden of ze tevreden zijn met hun beslissing of juist spijt hebben. Alleen de verhalen met duidelijke spijt zijn meegenomen in de telling.

Citaat*:
‘Ik weet niet meer hoe ik verder moet. Dit was de slechtste beslissing uit mijn leven met enorme gevolgen.’

Citaat*:
‘Ik ben mezelf niet meer, ben niet gelukkig omdat ik het idee heb dat ik dat niet mag zijn na de  abortus. Heb veel nachtmerries, vraag me elke dag af hoe zij of hij had geweest.’

Citaat*:
‘Daar lag ik dan. Ik kreeg koude gel op mijn buik en de arts startte de echo. Hij had het schermpje zo gedraaid dat ik niet kon kijken, maar ik wilde kijken, ik wilde m’n kindje zien. Ik had het NOOIT moeten doen.. Ik had naar mezelf moeten luisteren..en ik had moeten kiezen voor het kindje.’

Meer dan 75% van de vrouwen beschrijven de gevolgen van hun abortus. Hierbij moet men denken aan wisselende stemmingen, twijfel, psychische problemen, slapeloosheid, pijn, verdriet, nachtmerries, het niet kunnen zien van zwangere vrouwen, het verbreken van vriendschapsrelaties, of erger tot zelfs een poging tot zelfmoord.

Citaat*:
‘De pijn die ik lichamelijk had is niks vergeleken met de emotionele pijn. Mijn meisje zul je  altijd blijven. Ik hou van je.’

Niet alle verhalen vertellen over de betrokkenheid van de vader van het kindje. In verschillende  verhalen komt de vader helemaal niet voor of lezen we dat de abortus spanningen veroorzaakte in de relatie, waarbij onduidelijk blijft of de relatie is beëindigd. In de percentages hebben we alleen die verhalen verwerkt waarvan duidelijk was dat de relatie met de vader van het kindje voorbij is. In 36% van de verhalen is de relatie na de abortus stuk gelopen. Verscheidene vaders namen direct de benen nadat ze te horen kregen dat ze vader zouden gaan worden, dus al voordat er een abortus had plaatsgevonden. Uit verschillende verhalen blijkt duidelijk dat de relatie zowel met als zonder abortus waarschijnlijk ook niet in stand zou zijn gebleven.

Citaat*:
‘Toen ik het vertelde aan mijn toenmalige vriend verliet hij me. Hij wou er niks meer mee te maken hebben.’

De invloed die de omgeving uitoefent op de besluitvorming tot een abortus is  regelmatig dramatisch te noemen. Hierbij valt te denken aan de rol van de vader van het kindje, de ouders of de familie en vrienden. Niet alle verhalen spreken over de besluitvorming, alleen die verhalen die daar duidelijk over zijn, werden meegenomen in de percentages. Ruim 57% geeft aan dat de omgeving invloed heeft gehad op het abortusbesluit. Geregeld valt in dit soort verhalen te lezen dat de vrouwen met steun wél voor hun kindje hadden willen gaan.

Citaat*:
‘Het kwam er op neer dat als ik ons kindje zou houden dat ik dan thuis niet meer welkom was.’

Niet alle vrouwen kijken negatief op hun abortus terug. Er zijn er ook die tevreden of blij zijn met hun keuze vóór abortus. De tevredenheidsvraag is echter geen makkelijke. Regelmatig valt te lezen dat de vrouw vertelt hoe ze worstelt met de abortus en tegelijkertijd toch tevreden is met de beslissing. Hieruit blijkt opnieuw dat de keuze tot een abortus geen eenvoudige keuze is. Er komt veel kijken bij de keuze en deze is onomkeerbaar. Voor zover dat uit de verhalen is te herleiden, geeft net geen 20% van de vrouwen aan dat ze tevreden zijn met de beslissing tot een abortus.

Citaat*:
‘Ik wist ook dat ik het niet zou vertellen aan de “vader” van het kind. We zijn wel samen maar ik wilde dat dit echt mijn keus zou zijn.’

De verhalen roepen verschillende vragen op waar serieuze aandacht voor nodig is. Bij twee derde van de vrouwen is sprake van spijt van haar keuze die niet meer terug te draaien valt. Hebben ze dan de juiste hulp gekregen om te komen tot een goede  keuze? Krijgen vrouwen vooraf de juiste  informatie en wordt hun gewezen op het grote aantal dat met problemen te maken krijgt na een abortus? Zeker gezien het lage percentage van nog geen 20% van de vrouwen dat aangeeft tevreden te zijn met hun beslissing tot een abortus.

Citaat*:
‘Mijn beslissing stond meteen vast: abortus. Toen het eenmaal zo ver was en ik in de kliniek  zat, werd ik eigenlijk gerustgesteld. Door de hoeveelheid vrouwen/meisjes die in de wachtkamer zaten.’

Het besluitvormingsproces is een moeilijk traject. Schrikbarend zijn de percentages waaruit blijkt dat  vrouwen onder invloed van hun directe omgeving gekozen hebben tot een abortus. Welke vrijheid heb je om voor je kind te kiezen als je partner aangeeft dat de relatie over is als je kiest voor je  kindje? Welke vrijheid heb je om voor je kindje te kiezen als je ouders (of je schoonouders) je dwingen tot een abortus?

Citaat*:
‘Ik had zo graag iemand gehad die er met mij voor had willen gaan.’ Citaat: ‘Tot mijn grootste spijt had ik opgegeven om te vechten, en liet ik mijn ouders mij forceren om een abortus te plegen. Die dag, 22 juni 2017, is de donkerste dag van mijn leven.’

Wij maken ons grote zorgen over de besluitvorming tot een abortus. Worden de vrouwen wel voldoende gewezen op de mogelijke gevolgen van een abortus zoals bijvoorbeeld spijt, pijn, verdriet of psychische gevolgen na een abortus en wat heeft de abortus voor mogelijke gevolgen voor de huidige relatie met de vader van het kindje?

Als een vrouw kiest voor een abortus om de relatie te redden en die eindigt alsnog na de abortus, dan is dat dubbel verdrietig. Je bent je kindje kwijt én je relatie is over.

Citaat*:
'Ik mis hem, of haar. Ik wil het kindje in mijn armen nemen en knuffelen, zoenen en liefhebben. Het kan gewoon niet. Ik kan het niet terugdraaien en dat maakt me zo verdrietig.’

De verhalen van Fiom vertellen dezelfde boodschappen als de ervaringen bij Er is Hulp, de hulpverleningsafdeling van Schreeuw om Leven. Om die reden wil Schreeuw om Leven in 2020 zich nog meer gaan inzetten op voorlichting over mogelijke gevolgen van abortus en op hulp aan vrouwen  die worstelen met hun abortuservaring. Wat zij voelen en ervaren is echt en dit willen wij niet bagatelliseren, wat anderen soms wel doen. We doen graag mee met Fiom om het taboe rondom abortus te doorbreken en hulp te bieden.

Daarbij doen we tevens een dringende oproep aan de media en delen van de Tweede Kamer om niet meer te doen alsof een abortus geen gevolgen heeft en iedereen zelf een goede overwogen vrije  beslissing neemt. De ervaringsverhalen laten duidelijk een ander verhaal zien.

Citaat*:
‘Ik heb me sindsdien niet meer gelukkig gevoeld. Ben 15 kilo magerder en weet niet hoe lang ik dit nog kan volhouden. Er komt geen einde aan dit gevoel.’

Daarom is het belangrijk om op allerlei manieren bekend te maken dat vrouwen er niet alleen voor hoeven te staan als ze voor hun kindje kiezen. Dat ze op ondersteuning kunnen rekenen. Dat bekend maken kan door middel van posters, advertenties, op beurzen en in gesprekken tot op het trottoir nabij abortuscentra. Er is Hulp wil er zijn voor al die vrouwen in nood.

Citaat*:
‘Als ik had geweten dat er veel instanties zijn waar ik terecht kon zodat ik niet financieel in de schulden zou raken dan was ik nu nog zwanger.’

Citaat*:
‘Dacht ik echt dat ik financieel nooit meer vooruit zou komen? Is het hebben van een kind gebaseerd op jaarcijfers of uit moederliefde?’

 

* alle citaten komen uit de anonieme verhalen uit 2013-2019, gepubliceerd op de website van Fiom: http://sol-leef.nl/leef-fiom

Hartelijk dank voor het lezen van dit artikel!
Dank voor uw gebed en donatie!

terug naar het overzicht
"Ook ongeboren lives matter", Kees van der Staaij. https://t.co/SFYV0jWJUS   12 uur geleden op Twitter

Blijf op de hoogte!