Er is Hulp
De waarheid en liefde van God toegepast op alle terreinen van het leven
Volg ons op Instagram

15 jaar en zwanger - hoe vertel je het je ouders?

21-10-2019

Het is zaterdagmiddag als een hulpvraag binnenkomt: ‘kan ik dit weekend bij jullie nog terecht voor een abortus?’ Inderdaad er zijn ook vrouwen die denken dat wij ook abortussen verzorgen. En nee, dat doen we niet en we begeleiden ook niet naar een abortus toe. Nadat ik contact met haar heb opgenomen begint het meisje te vertellen. Ze zit nog op school en is ondertussen al twaalf weken zwanger en met vijftien jaar nog erg jong om moeder te worden. Haar vriend is een stuk ouder en heeft al eens samen gewoond. Hij weet ondertussen hoe seksualiteit werkt. Uit de vele gesprekken met jongeren op scholen en tijdens spreekbeurten over het thema relaties en seksualiteit blijkt telkens weer dat als een relatie uitgaat het de jongen is die in een volgende relatie verder wil gaan waar hij bij de vorige is geëindigd. Zo ook in deze relatie. Het meisje heeft het moeilijk. Ze komt uit een christelijk gezin, seks voor het huwelijk is niet de bedoeling en dan ook nog onbedoeld zwanger raken... Ze durft het thuis niet te vertellen. Hoe moet het dan? Dan maar zo snel mogelijk een abortus, zonder dat haar ouders er achter komen. Ook haar vriend dringt daar op aan. Angst overheerst. Wat zullen haar ouders zeggen? Haar vriend is zes jaar ouder en de relatie heeft hun goedkeuring niet. In de dagen die volgen heb ik veel contact met het meisje. Ze is bang en heeft steun nodig. Ze is zich ervan bewust dat abortus niet goed is, maar ziet geen andere uitweg. Ik bied aan om samen met haar naar haar ouders te gaan om te vertellen wat er gebeurd is om samen met haar de eerste reactie op te vangen.

 

Een paar dagen later belt het meisje op tijdens haar schoolpauze. Kees krijgt haar aan de lijn omdat het hulpverleningsteam in een bespreking zit. Ze vraagt met lichte paniek naar mij want ik had aangeboden met haar mee te gaan om het thuis te vertellen. Kees verzekert haar dat ik met haar mee wil gaan naar haar ouders. Dezelfde dag rijden we na werktijd naar haar adres, voor de deur stap ik uit en Kees parkeert de auto een straat verderop, waar hij voor het gesprek gaat bidden. Hij brengt de tijd door met het lezen uit de Bijbel, en brengt het meisje, haar ouders en de vriend voor Gods troon. Het was een zwaar en spannend gesprek. Bij aankomst tref ik een teleurgestelde moeder, een huilende dochter en een op dat moment afwezige, maar zeer boze vader. De vriend was er niet bij. Na ruim een uur praten met moeder en dochter komt vader de kamer in. Hij is nog steeds heel erg boos én teleurgesteld. Hij vindt dat ‘het’ weg moet. Ze is te jong, vergooit haar jeugd, moet haar school nog afmaken, enz. enz. Hij had dit niet van haar verwacht. Ik luister, laat hem praten, al zijn boosheid eruit gooien en geef hem erkenning aan zijn boosheid en teleurstelling. Op een bepaald moment vraag ik: ‘Mag ik u wat laten zien?’ En haal het modelletje van 10 weken zwangerschap uit mijn tas en toon hem dat. Ik vertel dat zijn dochter zo’n kindje bij zich draagt van die grootte en zoals het er daar uitziet. Op dat moment breekt de vader en zegt hij: ‘Dát, dat kan niet weggehaald worden, dat is een kindje!’

 

Uiteindelijk kreeg het gesprek een goede wending. Verbaasd over de grootte van het kindje dat hun dochter bij zich droeg verdween de mogelijkheid van abortus van tafel. De ouders steunden hun dochter in de zwangerschap. Vermoeid rijden we samen naar huis, danken de Heere voor de avond, bidden voor de situatie dat het verder goed mag gaan. Na een paar dagen blijkt het toch anders te gaan, want de zwangerschap eindigde in een miskraam. Moeder vertelt over de verwarring, het verdriet dat ze nu ervaart, ondanks dat de zwangerschap onverwacht en ongepland was. Ik herken dit. Het is een rollercoaster van emoties. Bezig met het accepteren van de zwangerschap, vlak daarna ontdekken dat het kindje niet meer leeft. De ‘waarom’ vragen komen boven, ik heb er geen antwoord op, maar ik mag vertellen dat er Eén is die alles in Zijn hand heeft. We realiseren ons dat alles in Zijn Handen ligt.

 

terug naar het overzicht
Ons nieuwe magazine is weer gedrukt. Prachtige cover met onverwachts huwelijk aanzoek aan Stella tegenover meer da… https://t.co/YbnemdcND0   2 dagen geleden op Twitter

Blijf op de hoogte!